May 5, 2017

موهای من

------

کجایی؟

که سینه‌ام پُر از غزل می‌شود

نفس‌هام پُرِ پروانه

نگاهم پُر از ستاره؟

معمایی!

تنها تویی که شعر می‌شوی

تنها تویی که قافیه‌هام

در پیچ و تاب سرکش موهات

جا می‌مانَد

نارنجی!

کجایی؟

که نوشته‌هام از نداشتنت

می‌زنند زیر گریه

غزل‌های من شطح می‌شوند

در موج مشکی موهام

و هر دلتنگی یک شعر

آن هم سپید.

- ماه می 2013

@ May 5, 2017 11:24 PM | TrackBack
Comments

دلهره نارنجی!
من از نشانه ها دنبال نشانی تو میگردم.
نفس زنان در خودم میدوم
می ترسم خورشید روشنی اش را از من دریغ کند .
و من بی تو از سرما بلرزم .

Posted by: گیتی at May 8, 2017 12:02 AM
Post a comment









Remember personal info?